Cem Karaca · Röportaj derlemesi · TRT Arşiv (1988) · Kanal 7 (Ahmet Hakan) · Barış Manço “Doludizgin”
Anadolu Rock’ın babası sayılan Cem Karaca’nın hayatında, gerçek babasının yeri çok ayrıydı. Mehmet İbrahim Karaca bir tiyatro ve sinema sanatçısıydı; oğlunu diplomat olması için Robert Koleji’ne göndermişti. Karaca ise şarkıcı oldu - ve yıllar sonra verdiği röportajlarda babasıyla ilişkisini, sürgün yıllarını ve o dönemde aldığı bir vasiyeti ilk kez anlattı.
“Ben babamın kucaklayıp öptüğünü bilmem”
“Babam benim çok klasik bir adamdı. Yani şöyle klasik derken, o tipik Osmanlı pederler vardır… Ben babamın kucaklayıp öptüğünü filan bilmem. Ben uyurken beni öpermiş. Yani ben onun sevgisini görsem… Ama ona rağmen ben şarkıcı oldum.”
Karaca, babasının sevgisini göstermeyen ama hep orada olan bir baba olduğunu anlatırken bir konser anısını paylaşıyor:
“En sonunda bir gün Pendik’te bir konserime geldi - Allah rahmet eylesin - ve kulise geldi. İçerisi yıkılıyor, 10 bin kişi içeride ‘Cem, Cem!’ diye bağırıyor. Ben babam beğensin istiyorum. Geldi baktı: ‘Oğlum çok terliyorsun. Sahnede çok terliyorsun; indikten sonra bir fan getir, yanında da onu giy.'”
Anadolu Rock fikrini babası verdi
Röportajın en çarpıcı bölümü burada: Karaca, İngilizce şarkılar söylediği dönemde babasının ona verdiği tavsiyeyi aktarıyor - ve bu tavsiye, Anadolu Rock’ın doğuşunu tarif ediyor.
“Yalnız çok önemli bir şey, babamın söylediği: ‘Oğlum’ dedi, ‘bırak’ dedi bu İngilizce [şarkıları]… ‘Al’ dedi, ‘türküleri bunları aranje et, düzenle; bu gitarla, davulla, saksafonla bu türküleri çal.’ Hiç unutmuyorum, 62 senesinde, 63 senesinde söyledi. Sonra biz 67 senesinde yaptık bunu.”
Aradan dört-beş yıl geçmişti. O düzenleme, Karaca’nın ilk Anadolu Rock kayıtlarından biri olan “Emrah” oldu.
Sürgün: babanın vasiyeti
Karaca 1979’da Almanya’ya gitti; 12 Eylül darbesinden sonra vatandaşlıktan çıkarıldı ve sekiz yıl boyunca ülkesine dönemedi. O dönemde babası hastaydı - ve oğluna bir vasiyet bıraktı:
“Babam işte, ben [Almanya’ya] gittikten bir süre sonra, 80 yılının 7 Nisan’da babam vefat etti. Ben Almanya’dayım; Türkiye’ye gelebilmem mümkün değildi, çünkü artık hakkımda bu kararlar çıkmıştı… Zaten babamın vasiyeti oldu: ‘Sen gelsen de’ dedi, ‘ben öldüğümde annene yardımcı olmak yerine ekstra problem çıkarırsın. Merak etme, bizim akrabalar kalabalık, aşiret bol; onlar kaldırırlar, ne yapacaklarını bilirler.’ Beni rahatlatmıştı açıkçası, bu verdiği icazet babamın.”
Yani babası, oğlunun cenazesine gelmesini değil, gelmemesini istemişti - sürgününü ağırlaştırmaması için.
“O da bir mucize ilahidir”
Karaca 1987’de Başbakan Özal’ın verdiği izinle Türkiye’ye döndü. Yıllar sonra o günü şöyle anlatıyor:
“Sonra Türkiye’ye döndüm - o da bir mucize ilahidir. Kesinlikle… 1975’te biri bana ‘Sen Türkiye’ye gideceksin, başına bir şey gelmeyecek’ deseydi ‘Hadi canım sende’ derdim.”
Dönüşünden sonra annesi Toto Karaca ile birlikte sahneye çıktı; 2004’te vefat ettiğinde ise, isteği üzerine babasının yanına defnedildi. Cenazeye gidemediği babasına, 24 yıl sonra komşu oldu.
Kaynaklar
- Cem Karaca röportajı - Ahmet Hakan ile, Kanal 7 Arşiv (sürgün ve babanın vasiyeti bölümü)
- Cem Karaca, babasından bahsediyor - TRT Müzik / TRT Arşiv (İngilizce şarkılardan türkülere geçiş)
- Barış Manço “Doludizgin” 4×21 - konuk Cem Karaca (Almanya yılları ve Almanca albüm)
- Cem Karaca ve Annesi Toto Karaca (1988) - TRT Arşiv
- Mehmet İbrahim Karaca (1900 - 1980) - Vikipedi
Çeviri notu: Alıntılar röportajların konuşma dilinden, anlamı değiştirilmeden hafifçe düzenlenmiştir.